Гэты артыкул — частка спецпраекту «Падзеленыя кратамі»

Знік палітвязень Уладзіслаў Карэцкі. Родныя ўжо месяц не ведаюць, дзе ён

Палітвязню Уладу Карэцкаму 21 жніўня споўнілася 26 гадоў. Ужо месяц маці не атрымлівае ад яго вестак з наваполацкай калоніі і не ведае, што з сынам.

ШІЗА, зноў ШІЗА

Практычна кожны дзень я пішу яму лісты. Я не ведаю, даходзяць яны да яго ці не, — гаворыць маці Улада спадарыня Ірына.

Жанчына распавядае, што яе сын вельмі добры і ніколі не скажа, калі ў яго нейкія непрыемнасці, каб яе не хваляваць. Нават з-за кратаў на дзень народзінаў ён прымудраецца падарыць маці кветкі.

У наваполацкай калоніі Уладзіслаў ужо амаль год. Як ад пачатку складвалася яго знаходжанне там, жанчына не ведае, бо сын заўжды казаў, што ўсё нармальна.

— Вось ужо месяц я не атрымліваю ад яго ніякіх вестак. Да гэтага 22 чэрвеня я прывезла яму перадачу. Гэты дзень быў прызначаны загадзя, але перадачу не прынялі, бо сын быў у ШІЗА.

Маці палітвязня спрабавала высветліць лёс Улада па тэлефоне, але ёй адмаўляліся даваць інфармацыю. Потым спадарыня Ірына напісала ліст начальніку калоніі, і праз два тыдні атрымала адказ.

— Літаральна адразу сын напісаў мне, што атрымаў усе мае лісты, і на наступны дзень патэлефанаваў мне, — зазначае жанчына.

У наступным лісце Улад напісаў маці, што чарговую перадачу яна можа прывезці альбо 9, альбо 17 жніўня. І што, хутчэй за ўсё, пасля ШІЗА яго перавядуць у іншую калонію.

Аднак, калі 8 жніўня бацькі Уладзіслава датэлефанаваліся да калоніі, ім паведамілі, што сын зноў у ШІЗА і раней за 16 жніўня не выйдзе.

— Да цяперашняга моманту я не ведаю, што з ім і дзе ён, — са слязьмі ў голасе гаворыць спадарыня Ірына.

Два гады жаху

Жанчына моцна перажывае за здароўе сына, бо ён хварэе на псарыяз, яму патрэбныя лекі, якія можна даслаць у калонію, калі вязень напіша заяву. Так атрымалася, што бандэроль з лекамі, якую адправіла спадарыня Ірына, вярнулася назад — сын не паспеў напісаць заяву.

Апошні раз яна бачыла Улада на доўгатэрміновым спатканні 5 красавіка.

— Я не магу сказаць, што там да мяне дрэнна ставіліся, наадварот, была досыць прыемная гасцініца, нягледзячы на тое, што ў турме, — успамінае спадарыня Ірына. — Было такое хатняе адчуванне, мы з сынам амаль усю ноч прагаварылі, я была вельмі радая яго бачыць, — дзеліцца ўспамінамі суразмоўца.

Да затрымання Улад Карэцкі працаваў на «Беларусьфільме» асвятляльнікам. Ён браў удзел у стварэнні фільма «Урокі фарсі» рэжысёра Вадзіма Перэльмана. Гэтую карціну вылучылі на прэмію «Оскар» 2021 года ад Беларусі.

Улад мае вельмі шмат сяброў, у тым ліку на працы, яны ўвесь час тэлефануюць спадарыні Ірыне і падтрымліваюць яе.

— Калі прыйшоў ліст, што ў яго скончыўся кантракт, я паехала, каб забраць яго працоўную кніжку. Але мне сказалі, што яго не звальняюць, і дакументы можна не забіраць.

Улада Карэцкага затрымалі ў жніўні 2020 года, змясцілі ў СІЗА КДБ, потым — на Валадарскага. Хлопца абвінавацілі ў падрыхтоўцы і ўдзеле ў масавых беспарадках. Маці палітвязня перакананая, што сына і тых, каго судзілі разам з ім, наўмысна падставілі.

Спадарыня Ірына ўсё яшчэ не можа апамятацца ад таго, што сыну незаслужана прысудзілі 5 гадоў зняволення ва ўмовах узмоцненага рэжыму. Яна была ў шоку ад абвінавачванняў і судовага працэсу. Да таго ж пераслед сына супаў з асабістымі трагедыямі ў сям'і.

— Калі яго забралі, у мяне праз два дні памерла свякроў і праз месяц — мая мама. Яна не магла гэтага перажыць, — са скрухай распавядае спадарыня Ірына. — Я ўжо два гады не магу прыйсці ў сябе ад гэтага жаху.

Нягледзячы на блакаду карэспандэнцыі, можна спрабаваць пісаць палітвязню: ПК № 1. 211440, г. Наваполацк, вул. Тэхнічная, 8. Карэцкаму Уладзіславу Ігаравічу.

Хочаце ведаць больш? Сачыце за нашымі публікацыямі ў Telegram і Facebook!

  • Апошняе на сайце
,
Больш цікавага на «Новым Часе»: