У Мінску пачынаюць завочна судзіць заснавальнікаў Dissidentby. Хронікі рэпрэсій 16 кастрычніка

Завочны суд над заснавальнікамі праваабарончай ініцыятывы Dissidentby Марынай і Вячаславам Касінеравымі распачынаецца 16 кастрычніка ў Мінску. Праваабаронцы прызналі палітвязнямі яшчэ восем чалавек, а 13 былых палітвязняў — людзьмі, якія пацярпелі ад палітычна матываванага пераследу. Тым часам КДБ дадаў у спіс «тэрарыстаў» пяць беларускіх добраахвотнікаў палка Каліноўскага.

У Мінску пачынаюць завочна судзіць заснавальнікаў Dissidentby

16 кастрычніка ў судзе Заводскага раёна Мінска пачынаецца працэс у дачыненні да заснавальнікаў праваабарончай ініцыятывы Dissidentby Марыны і Вячаслава Касінеравых. Справу разглядаюць у парадку спецыяльнай вытворчасці, якая дазваляе судзіць людзей завочна.

Вячаславу Касінераву інкрымінуюць стварэнне экстрэмісцкага фармавання або ўдзел у ім, распальванне іншай сацыяльнай варожасці, дыскрэдытацыю Рэспублікі Беларусь, абразу Лукашэнкі і садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці.

Марыне Касінеравай, акрамя гэтых абвінавачанняў, ставяць у віну паўторнае стварэнне экстрэмісцкага фармавання або кіраўніцтва ім.

Спецыяльную вытворчасць у дачыненні да Марыны і Вячаслава Касінеравых распачалі 28 жніўня 2026 года.

Крыніца: праваабарончы цэнтр «Вясна»

Праваабаронцы прызналі палітвязнямі яшчэ восем чалавек

16 кастрычніка праваабарончая супольнасць Беларусі выступіла з заявай, у якой прызнала палітычнымі зняволенымі Галіну Усцюгаву, Віктара Масько, Антона Дакучаева, Інгу Казючыц, Сяргея Казінскага, Святаслава Падвашэцкага, Дзмітрыя Зару і Аляксандра Руткевіча.

Праваабаронцы лічаць, што ў гэтых справах ёсць палітычны матыў, а людзей пераследуюць з парушэннем міжнародных стандартаў і права на справядлівы суд.

У заяве асобна крытыкуецца прымяненне артыкула 130 Крымінальнага кодэкса аб распальванні іншай сацыяльнай варожасці. Праваабаронцы адзначаюць, што яго, на іх думку, выбарачна выкарыстоўваюць для абароны дзяржаўных інстытутаў, у тым ліку прадстаўнікоў улады, сілавікоў і суддзяў.

Яны таксама звяртаюць увагу на выкарыстанне абвінавачанняў у здрадзе дзяржаве і тэрарызме супраць людзей, якія выступалі супраць парушэнняў правоў чалавека або падтрымлівалі барацьбу Украіны за незалежнасць.

Галіна Усцюгава

Галіна Усцюгава з Бешанковічаў адбывае пакаранне ў жаночай калоніі № 4 у Гомелі. Мінскі гарадскі суд прызнаў яе вінаватай паводле пяці артыкулаў Крымінальнага кодэкса: аб садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці, стварэнні экстрэмісцкага фармавання, распальванні варожасці, дыскрэдытацыі Беларусі і закліках да санкцый. Які тэрмін зняволення ёй прызначылі, пакуль невядома.

У мінулым Усцюгава працавала начальніцай аддзела землеўпарадкавання Бешанковіцкага райвыканкама, была дэпутаткай раённага Савета і працавала ў раённым аддзеле статыстыкі. Яе імя раней з'явілася ў спісах асобаў, датычных да экстрэмісцкай дзейнасці, і «тэрарыстаў».

У заяве праваабаронцы таксама згадваюць Віктара Масько, асуджанага да чатырох гадоў калоніі, і Антона Дакучаева, якому прызначылі два з паловай гады зняволення. Інга Казючыц працяглы час знаходзіцца пад вартай. У дачыненні да Святаслава Падвашэцкага, Дзмітрыя Зары і Аляксандра Руткевіча праваабаронцы адзначаюць абвінавачанні, звязаныя адпаведна са здрадай дзяржаве і садзейнічаннем дзейнасці тэрарыстычнай арганізацыі.

Праваабаронцы патрабуюць перагледзець прысуды і меры стрымання, вызваліць названых людзей і спыніць палітычныя рэпрэсіі.

Крыніца: заява праваабарончай супольнасці на сайце «Вясны»

13 чалавек прызналі былымі палітвязнямі

16 кастрычніка праваабарончая супольнасць Беларусі прызнала 13 чалавек былымі палітычнымі зняволенымі. Гаворка пра людзей, пра палітычна матываванае зняволенне якіх стала вядома праваабаронцам толькі пасля вызвалення.

У спіс увайшлі Дзмітрый Дзік, Аляксандр Зямянцаў, Віктар Койпаш, Яўген Міласэрдаў, Аляксандр Палячонак, Вадзім Пашкоўскі, Святлана П'янова, Злата Скобнікава, Алена Таленец, Андрэй Ходар, Людміла Царова, Павел Цароў і Сяргей Чаравака.

Трое з іх — жыхары Гомельскай вобласці: Дзмітрый Дзік з Рэчыцы, Вадзім Пашкоўскі з Жлобіна і Святлана П'янова з вёскі Саланое Жлобінскага раёна. Пра дэталі іх справаў распавяла "Гомельская вясна"

Дзмітрыю Дзіку прысудзілі чатыры гады абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу за перадачу інфармацыі Telegram-каналу «Беларускі Гаюн». Яго прызналі вінаватым у садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці. Перад гэтым мужчыну працяглы час трымалі ў следчым ізалятары. Пасля суда ён з'ехаў з Беларусі, каб не апынуцца ў месцы несвабоды зноў.

Вадзіма Пашкоўскага асудзілі ў 2024 годзе за ўдзел у мірнай акцыі пратэсту супраць фальсіфікацыі вынікаў прэзідэнцкіх выбараў у 2020 годзе. Ён адбываў пакаранне ў папраўчай установе адкрытага тыпу, а пасля яго перавялі ў калонію № 17 у Шклове. Пашкоўскага вызвалілі ў снежні 2025 года. Пасля вызвалення, паводле паведамлення «Гомельскай Вясны», КДБ завербаваў яго і накіраваў у Польшчу, каб ён наладжваў кантакты ў беларускай дыяспары і сачыў за яе дзейнасцю. Пасля прыезду ў Польшчу мужчына расказаў пра вярбоўку праваабаронцам і адмовіўся супрацоўнічаць.

Святлану П'янову асудзілі паводле артыкулаў аб садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці і паклёпе на Лукашэнку. Яе таксама некалькі месяцаў утрымлівалі ў гомельскім СІЗА № 3. Праваабаронцы лічаць, што пазбаўленне волі было звязанае з рэалізацыяй права на атрыманне і распаўсюд інфармацыі.

У сумеснай заяве праваабаронцы патрабуюць перагледзець справы гэтых людзей, адмяніць палітычна матываваныя прысуды, рэабілітаваць іх і кампенсаваць шкоду, нанесеную адвольным асуджэннем і пазбаўленнем волі.

Крыніца: «Гомельская Вясна»

Пяцярых добраахвотнікаў палка Каліноўскага дадалі ў «спіс тэрарыстаў»

КДБ абнавіў пералік асобаў, датычных да тэрарыстычнай дзейнасці. У яго ўнеслі пяць беларускіх добраахвотнікаў палка імя Кастуся Каліноўскага: Юрыя Макітава, Міхаіла Чупрынскага, Крысціну Станкевіч, Мікалая Бойку і Наталлю Нікіціну.

У верасні іх завочна асудзілі на 12 і 20 гадоў калоніі. Суд звязаў усіх пяцярых з палком Каліноўскага.

Акрамя добраахвотнікаў, у спіс дадалі палітвязня Эдуарда Курляндчыка, 41-гадовага мінчука Арцёма Літвінко, Юлю Нікіціну і Андрэя Кашанскага.

Цяпер у пераліку 1476 чалавек, з іх 725 — грамадзяне Беларусі.

Крыніца: Telegram-канал «Вясны»

Дзеці за калючым дротам: як у гомельскай калоніі жывуць маці і немаўляты

У жаночай калоніі № 4 у Гомелі з 2019 года працуе Дом маці і дзіцяці, дзе могуць знаходзіцца дзеці зняволеных жанчын ва ўзросце да трох гадоў. «Гомельская Вясна» апублікавала матэрыял, заснаваны на сведчаннях былых зняволеных, пра ўмовы жыцця маці і дзяцей у гэтай установе.

Паводле адной з суразмоўцаў, у Доме маці і дзіцяці добрае харчаванне, ёсць падгузнікі, сродкі гігіены, новая мэбля і цацкі. Дзеці знаходзяцца пад наглядам зняволеных жанчын, якія дзяжураць зменамі, а ўдзень з імі працуе медсястра. Пры неабходнасці дзяцей возяць на абследаванні ў гарадскую паліклініку.

Аднак, паводле сведчанняў былой зняволенай, матэрыяльныя ўмовы не заўсёды азначаюць, што маці могуць быць побач з дзецьмі. Яна сцвярджае, што жанчынам забаранялі браць немаўлят на рукі, насіць іх і прытуляць да грудзей. У першы год пасля родаў маці маглі наведваць дзяцей, але сумеснае пражыванне дазвалялі толькі пазней.

Каб жыць разам з дзіцем, жанчына павінна была атрымаць дазвол аператыўніка, не мець дысцыплінарных спагнанняў і паказваць добрыя вынікі на працы. Былая зняволеная таксама расказала пра разлуку маці з немаўлятамі пасля родаў: паводле яе сведчанняў, жанчын маглі вяртаць у калонію раней, чым дзяцей выпісвалі з бальніцы. Гэта, на думку суразмоўцы, магло ўскладняць грудное гадаванне.

Праваабаронца Леанід Судаленка лічыць, што права дзіцяці на мацярынскі догляд нельга ператвараць ва ўзнагароду за паслухмянасць або выкананне вытворчай нормы. Паводле яго, калі сумеснае пражыванне абмяжоўваюць, адміністрацыя павінна патлумачыць прававую падставу такога рашэння і ўлічваць інтарэсы канкрэтнага дзіцяці.

Крыніца: «Гомельская Вясна»