Мой язык — мой вораг: Прамова да прэзідэнта Ганы можа пасварыць Лукашэнку з Пуціным

У прынцыпе, мы гэта заўсёды ведалі, але цяпер лішні раз у гэтым пераканаліся. Мара і бачанне будучыні Аляксандра Лукашэнкі — гэта архаічны савецкі калгас у стылі 1960-х. Менавіта ў гэта ён імкнуўся і імкнецца ператварыць усю Рэспубліку Беларусь, бязлітасна выпальваючы з краіны ўсе «парасткі будучыні».

Візіт у Сінявокую прэзідэнта Ганы выклікаў проста фантастычна цудоўную прамову Лукашэнкі. Відаць, ён зразумеў, што з «сябрам» Джонам Драмані Махамам ён можа не саромецца ў выразах і быць цалкам шчырым. І, як заўсёды, проста не заўважыў побач, як казалі раней, «працаўнікоў пяра». Ці вырашыў, што ўсе гэтыя «працаўнікі пяра» проста ў яго на зарплаце, і ў іх прысутнасці таксама можна не саромецца.

Такім чынам, Лукашэнка заявіў, што «ў гэты момант мы спрабуем вызначыцца на Афрыканскім кантыненце, на каго б аперціся, з кім супрацоўнічаць». Хочам знайсці сваё месца «на кантыненце будучыні», як Лукашэнка назваў Афрыку.

Назваўшы Беларусь «тэхналагічнай краінай», кіраўнік гэтай краіны хацеў бы супрацоўнічаць з Ганай «па многіх кірунках», але ў асноўным — у сельскай гаспадарцы. «Вы паставілі перад сабой высакародную мэту — забяспечыць харчовую бяспеку праз развіццё сельскай гаспадаркі і, перш за ўсё, механізацыю сельскай гаспадаркі. Мы — машынабудаўнічая краіна з развітай сельскай гаспадаркай, і ў гэтым дачыненні можам быць вам цікавыя», — заявіў ён.

Што тут можна сказаць? Па-першае, што кірунку Лукашэнкі на супрацоўніцтва з краінамі «далёкай дугі» гадоў 15, калі не ўсе 25. Мы ўжо забыліся, калі ў Венесуэле прэзідэнтам быў Уга Чавес — і пры ім Лукашэнка гаварыў пра «далёкую дугу». Цяпер жа, аказваецца, мы толькі «спрабуем вызначыцца», з кім там нам супрацоўнічаць.

Чым мы займаліся паўтары дзясяцігоддзя (як мінімум)?

Ну і па-другое, у беларуска-кітайскім тэхнапарку «Вялікі камень» нам былі абяцаныя прасунутыя біятэхналогіі сельскай гаспадаркі. Але замест біятэхналогій Лукашэнка прапануе прэзідэнту Ганы «механізацыю». «Механізацыя сельскай гаспадаркі», між іншым, у СССР рабілася СТО ГАДОЎ ТАМУ!

Але Лукашэнка гатовы прапанаваць Гане, канешне, не толькі камбайны. «Мы гатовыя з вамі супрацоўнічаць у галіне бяспекі ў сувязі з тым, што мы маем даволі развіты ваенна-тэхнічны комплекс», — сказаў ён.

Такім чынам, Лукашэнка, звяртаючыся да прэзідэнта Ганы, абмаляваў тое, як ён бачыць сучасную Беларусь. Ня ягоную думку, сучасная Беларусь — гэта сельскагаспадарчая краіна з «тэхналагічным» ваенна-прамысловым комплексам. Калі стэрэатыпна — гэта Савецкі Саюз 1960-х гадоў, калі Мікіта Хрушчоў вырошчваў кукурузу і пагражаў Штатам атамнай бомбай.

Чаму Беларусь ідзе ў краіны «далёкай дугі» больш павольна, чым хобіты?

Праўда, у СССР тады было яшчэ шмат чаго, чым Беларусь пахваліцца не можа — напрыклад, касмічная праграма, тая самая атамная бомба, і гэтак далей. Але і ў сучаснай РБ таксама шмат адрозненняў ад краіны Саветаў — у СССР калгаснікі пачалі атрымліваць пашпарты і атрымалі свабоду перамяшчэння толькі ў 1974 годзе. І думаю, Лукашэнка шкадуе, што падобную практыку ўжо немагчыма рэалізаваць у Беларусі. Інакш бы было менш «небяспечных разумнікаў», якія ў 2020-м зрабілі тое, што зрабілі.

2020-ты яго да гэтага часу трыгерыць, і гэта бачна. Ён разумее, што тады будучыня паспрабавала запусціць шчупальцы ў сістэму мінулага, якую ён старанна выбудоўваў. Драйверам тагачасных пратэстаў былі менавіта разумныя маладыя людзі, спецыялісты сваёй справы — ад разумных ІТ-спецыялістаў да медыкаў і супрацоўнікаў Акадэміі навук. І менавіта ад разумных людзей яго да гэтага часу трасе.

Таму ягоныя «красаўцы» вырашаюць патрэсці былых студэнтаў ЕГУ, універсітэта, што нядаўна быў прызнаны «экстрэмісцкім». Праваабаронцам вядома пра больш за 40 ператрусаў па ўсёй краіне, пры гэтым крымінальная справа ўзбуджаная па артыкуле аб садзейнічанні і фінансаванні «экстрэмісцкай дзейнасці». Так званым «фінансаваннем экстрэмісцкай дзейнасці», як гаворыцца ў пастанове аб узбуджэнні крымінальнай справы, займаліся «неўстаноўленыя асобы». Але з ператрусамі прыходзяць да асоб зусім канкрэтных.

Ёсць меркаванне, што, акрамя «трыгера 2020-га», у гэтай крымінальнай справе існуе чыста фінансавы інтарэс. Памятаеце, як да розных адносна «багаценькіх Бурацін» сілавікі прыходзілі пару-тройку гадоў таму і казалі: «Ты данаціў на экстрэмісцкія арганізацыі. Аплаці нам (ад трох да дзесяці) кратную суму — і ў турму не паедзеш». І многія плацілі.

Тое ж цяпер плануюць пракруціць з былымі студэнтамі ЕГУ: прымусіць іх «кампенсаваць шкоду», якой не было, нібыта нанесеную «неўстаноўленымі асобамі». Бо планы па штрафах ніхто не адмяняў.

Сапраўды, у нас вельмі мала інфармацыі па фінансава-эканамічным стане Рэспубліцы Беларусь. Калі прыглядзецца, яе практычна няма: бюджэт засакрэчаны, бюджэтны дэфіцыт — таксама, знешнеэканамічная дзейнасць у таямніцы, лічбы па інфляцыі выклікаюць вялікія сумневы… Але пры гэтым мы ведаем, што ў Расіі з эканомікай творыцца люты трэш. І мы таксама ведаем, што эканоміка Беларусі на працэнтаў 70 залежыць ад эканомікі Расіі.

І пры гэтым вонкава расійскі «люты трэш» нібыта ніяк не адлюстроўваецца на эканоміцы РБ.

А ведаеце, хто не зможа жыць спакойна? Не зможа жыць спакойна менавіта той, хто займае месца прэзідэнта Беларусі і сябар Ганы Лукашэнка. Бо «язык мой — вораг мой».

Наўрад ці яго яго зварот да кіраўніка Ганы наконт магчымасцей беларускага ВПК пачулі толькі беларусы. Думаю, заўважылі і ў Крамлі. І, калі Лукашэнка прапануе зброю Гане, гэта значыць, што ў яго ёсць рэзервы і для забеспячэння і расійскага войска — яшчэ больш і яшчэ лепш.

Лукашэнка сказаў у Гродне, што беларусы не павінны «пайсці за чужую волю ваяваць ва Украіну», і ў Маскве гэта таксама заўважылі. Але, калі не хочаш ваяваць, то зброя — гэта не «ваяваць».

А вытворчасць зброі — гэта ўсё роўна вытворчасць, то-бок, гэта эканоміка. А калі ў Расіі з эканомікай швах то пастаўляць туды прадукцыю, — таксама не хораша. Але «саюзніцкія абавязкі» таксама ёсць…

А калі не пастаўляць Расіі зброю? Тады, верагодна, Лукашэнку ўсё ж такі прыйдзецца пераехаць на «кантынент будучыні». Так, як ён разумее гэтую будучыню, вядома.